Właśnie wpadłam na teorię, która mówi o tym, że istnieje coś szybszego od światła - mianowicie jest to prędkość z jaką kobieta przeskakuje myślami od momentu wymiany imion
z mężczyzną w czasie realnym do stania przed ślubnym kobiercem
i powiedzenia symbolicznego "tak". Wszystko w tej samej sekundzie, zanim mężczyzna zdąży zapamiętać jej imię.
z mężczyzną w czasie realnym do stania przed ślubnym kobiercem
i powiedzenia symbolicznego "tak". Wszystko w tej samej sekundzie, zanim mężczyzna zdąży zapamiętać jej imię.
Jeszcze nie wiem jak to wykorzystać.
Poznajesz przystojnego młodzieńca, podajesz rękę na przywitanie, pytasz o imię, on odpowiada, a Ty w tym ułamku sekundy...
...poznajecie się bliżej, on zaprasza Ciebie na randkę, drugą trzecią, wyznaje Ci miłość i oświadcza się
w świetle księżyca w pełni, pod gwiazdami, na wakacjach na Majorce. Fale delikatnie obmywają jeszcze ciepły po zachodzie słońca piasek.
w świetle księżyca w pełni, pod gwiazdami, na wakacjach na Majorce. Fale delikatnie obmywają jeszcze ciepły po zachodzie słońca piasek.
Spada gwiazda, wypowiadacie życzenie. Potem przeprowadza się do Ciebie, urocze wspólne życie wypełniają wasze dzienne obowiązki, lecz nagle coś zaczyna się psuć. Chrapanie narzeczonego sprawia, że cierpisz na bezsenność, jego brudne skarpetki powoli przestają być słodkim, chłopięcym wybrykiem - to w końcu dorosły mężczyzna. Pije często, ale to tylko piwko dziennie. Jeszcze nie przeszkadza Ci,
że bardzo awanturuje się po kolejnej grze w karty z kumplami. Pewnego dnia odkrywasz, że zastawił
w lombardzie Twoje perfumy - cóż i tak ich nie lubiłaś. Traci pracę - bo wyzwał szefa od koczkodanów. Cóż, wspierasz go - bo i tak dawno powinien był ją zmienić i założyć własną firmę. Jest ciężko, ale kochacie się - o to przecież w tym wszystkim chodzi. Dajesz z siebie wszystko. Zbliża się termin waszego ślubu. Załatwiasz miejsce, listę gości, sama wybierasz sukienkę, fotografa, piszesz zaproszenia i kiedy przychodzi długo oczekiwany dzień ślubu, masz mętlik w głowie. Stajesz przed księdzem i przychodzi magiczny moment wypowiedzenia słowa - byście już do końca życia byli razem... w tym momencie
z całym sercem wypowiadasz głośne...
że bardzo awanturuje się po kolejnej grze w karty z kumplami. Pewnego dnia odkrywasz, że zastawił
w lombardzie Twoje perfumy - cóż i tak ich nie lubiłaś. Traci pracę - bo wyzwał szefa od koczkodanów. Cóż, wspierasz go - bo i tak dawno powinien był ją zmienić i założyć własną firmę. Jest ciężko, ale kochacie się - o to przecież w tym wszystkim chodzi. Dajesz z siebie wszystko. Zbliża się termin waszego ślubu. Załatwiasz miejsce, listę gości, sama wybierasz sukienkę, fotografa, piszesz zaproszenia i kiedy przychodzi długo oczekiwany dzień ślubu, masz mętlik w głowie. Stajesz przed księdzem i przychodzi magiczny moment wypowiedzenia słowa - byście już do końca życia byli razem... w tym momencie
z całym sercem wypowiadasz głośne...
...NIE!!!
- ale... ja pytałem, jak masz na imię? - widzisz zmieszaną minę mężczyzny, którego dopiero co poznałaś.
Wróciłaś już do teraźniejszości?
Mamy nadzwyczajny talent wylatywania dziesiątki lat w przyszłość i przeżywania ich z najdrobniejszymi szczegółami, a wszystko to w ułamku sekundy.
Ostatnio sama się na tym złapałam, kiedy po raz kolejny wyleciałam z nowo poznanym, niczego nie świadomym panem, na nasze życie po ślubie (och wyobraźnio nieujarzmiona!).
Na szczęście on nie zauważył, że gdzieś był i już umiem się na tym łapać, zanim zrobię coś (bardzo) głupiego.
Można zwalić na hormony, zauroczenie, wyjątkowy talent w wynajdywaniu "miłości" od pierwszego wejrzenia, jednak nic nie zastąpi naszej umiejętności samokontroli i rozsądnej oceny - czego tak naprawdę chcę i po czym poznam, że to jest to.
Najlepsza wskazówka dla nas? Potrzebujemy zdecydowanie więcej czasu i rozsądku - czego polecam na letnie wieczory, spędzone pod palmami z nowo poznanym supermenem.




